Kız kardeşim, Bağlanma Töreni’nin yapıldığı gün kaçtı. Ben ise acımasızlığıyla tanınan Lycan Kralı ile evlenmeye zorlandım. Altı yıl sonra geri döndü. Her zamanki gibi cesur ve küstah bir tavırla, tüm Yaşlılar Konseyi’nin gözü önünde Kael’ın yakasına kıpkırmızı bir öpücük kondurdu. Kael donakaldı. Sonra bana döndü, gözleri alaycı bir parıltıyla parlıyordu. “Küçük kardeşim, bunca yıldır tahtımı sıcak tuttuğun için teşekkür ederim. Artık geri döndüğüme göre, Luna Kraliçesi olarak yerimi bana geri vermenin zamanı geldi.” Salon sessizliğe büründü. Herkes onun kaçtığı zaman neler olduğunu hatırlıyordu. Kael, öfkesiyle rakip bir bölgenin neredeyse yarısını katletmişti. Peki ya şimdi? Ben de merak ediyordum. Bu öngörülemez, acımasız Kral, onun için bir kez daha aklını yitirecek miydi?